Заснули мальви коло хати, Їх місяць вийшов колихати. І тільки мати не засне, Мати не засне, – Жде вона мене. О, мамо рідна, ти мене не жди, Мені в наш дім ніколи не прийти. З мойого серця мальва проросла І кров’ю зацвіла. Заснули мальвы возле дома, Их месяц вышел колыхать. И только мама не заснёт, Мама не заснёт, Меня она ждёт. О, мама родная, ты меня не жди – Мне в дом наш больше не прийти. Из моего сердца мальва проросла И кровью зацвела.
— София Ротару