Уладзіслаў Шпак

Боль — ядро любові.

Не столькі важна, кім ты быў раней, чым тое, хто ты зараз.

Мары для таго, каб іх рэалізоўваць.

Ёсць раны, якія доўга не зажываюць — яны вымяраюцца памерам страчанай любові.

Не разумею, але прымаю — вось, што такое вера.

Мы павінны навучыцца прымаць сябе такімі, якімі ёсць, а не якімі хацелі б бачыць сябе.

Не, мы не расталіся — гэта мы так і не сустрэліся.

Кожны мінус можа быць плюсам.

На вайне заўжды перамагае вайна.

Згубіў цябе, але знайшоў сябе.

Я Уладзіслаў, але слава за мной, а не я за славай.

Я ў тваіх вачах спаткаў тое, што не спатыкаў у ніводных іншых...

Не ведаю, ці змагу яшчэ кагосьці так пакахаць...

Пасля тваёй вясны ўва мне засталася зіма...

Бог нараджаецца там, дзе памірае чалавек.

Кожны сам выбірае сваё шчасце.